Asertywność to ostatnio bardzo modne słowo pojawiające się często w telewizji, w gazetach czy w rozmowach towarzyskich.
Często słyszymy bądź asertywny !

Najczęściej kojarzymy asertywność z mówieniem śnieś, kiedy ktoś nas o coś prosi, a my mamy ochotę mu odmówić. To tylko mała część naszego zachowania, które można opisać tym mianem.

Asertywność bowiem to umiejętność pełnego wyrażania swoich opinii, uczuć, pragnień z respektem dla uczuć, pragnień i opinii drugiej osoby. Zachowanie asertywne jest uczciwe, stanowcze i bezpośrednie. Bardzo ważne jest w asertywności szanowanie praw drugiej osoby, jeśli tego nie robimy możemy zachowywać się agresywnie, natomiast brak poszanowania własnych praw i podporządkowanie się innym powoduje, że zachowujemy się ulegle.

Nikt nie rodzi się asertywny ! Asertywność to umiejętność, której można się nauczyć. Najlepiej zrobić to na treningach prowadzonych przez profesjonalistów. Na takim treningu ćwiczy się praktycznie sytuacje które sprawiają problem w życiu i z którymi czujemy się śle np. mówienie śnieś kiedy tego chcemy, przyjmowanie krytyki, wyrażanie uczuć w tym m.in. złości. Zachowania asertywne to takie, które nie krzywdzą drugiej osoby a równocześnie wzmacniają naszą godność osobistą i szacunek do samego siebie.
#obrazek#
Asertywność opisuje prawo człowieka do bycia sobą i do wyrażania siebie w kontakcie z drugim człowiekiem.
To umiejętność, która bardzo przydaje się w pracy. Zadowolony człowiek to doby pracownik a dobry pracownik powinien być nie tylko profesjonalny zawodowo, specjalistycznie wykształcony, ale również wykazywać się praktycznymi umiejętnościami interpersonalnymi, do których należy asertywność. Zachowanie asertywne sprawdza się jednak przede wszystkim w życiu osobistym. Pozwala kształtować wrażliwość, radzić sobie ze stresem, powiększać grono znajomych, odnajdywać w życiu radość.